Αποτελεί μια τυπική οχυρωμένη κατοικία καπετάνιου της Έξω Μάνης. Σύμφωνα με το ιδιότυπο διοικητικό σύστημα της βορειοδυτικής (Έξω) Μάνης μέχρι και την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους, ο «καπετάνιος» ήταν ο τοπικός άρχοντας μιας ορισμένης περιοχής, την οποία ήλεγχε από το «φρούριό» του. Κάθε «φρούριο» περιλάμβανε οχυρωματικό περίβολο, πολεμικό πύργο, πυργόσπιτο και άλλα βοηθητικά κτήρια. Το συγκρότημα του γένους των Τρουπάκηδων – Μούρτζινων βρίσκεται στην Πάνω Καρδαμύλη, σε φυσικά οχυρό ύψωμα στη νότια όχθη του χείμαρρου Βηρού. Η ανέγερση των πρώτων κτηρίων του συγκροτήματος τοποθετείται στα τέλη του 17ου αιώνα, όταν εμφανίζεται στην περιοχή ο γενάρχης των Μούρτζινων, Μιχαήλ Παλαιολόγος. Με τη σημερινή του μορφή, διαθέτει τρεις περιβόλους και περιλαμβάνει πύργο, τριώροφη οχυρή κατοικία, βοηθητικά κτίσματα και το ναό του Αγίου Σπυρίδωνα. Ο εσωτερικός περίβολος περιλαμβάνει τα βασικά κτήρια διαβίωσης και άμυνας του γένους, δηλαδή την οχυρή κατοικία με το μαγειρείο και τη στέρνα («οντά»), και τον υψίκορμο πολεμόπυργο, ο όποιος ανακατασκευάστηκε το έτος 1808. Το μεσαίο περίβολο καταλαμβάνουν βοηθητικά κτίσματα, μεταξύ αυτών και ελαιοτριβείο. Ο εξωτερικός περίβολος τέλος ταυτίζεται με το τείχος της Πάνω Καρδαμύλης και περικλείει τον Άγιο Σπυρίδωνα, οικογενειακή εκκλησία του γένους των Μούρτζινων.